Dag 7 Donderdag 30 augustus 2012

Ik werd om 9.00 uur wakker. 10 uur onafgebroken geslapen, dat gebeurt me thuis niet. Lekker douchje, geen knop die je moet indrukken en lekker veel regelbaar water. Om 11.00 uur richting Bayeux. Daar wat rondgekeken. Veel restaurants en bistrootjes, weinig gewone winkels. Uiteindelijk bij de Aldi voorverpakt brood gehaald; niet te vreten die rotzooi. Dus na een zwempartijtje voor de honden in zee zaten we op een mooi plekje met uitzicht op Ohama-beach toostjes te kauwen. Waren we ook nog de boter vergeten, mijn dag kon niet meer stuk. Daarna nog naar het Amerikaanse ereveld geweest. Anita ging met de honden naar beneden naar het strand en ik het veld op. Raar idee dat ik ooit in gesprek kwam met wat wij een Stalingradpeuk noemde toen ik in dienst in Hohne lag. Wij waren toentertijd NATO-peuken en op die schietbanen op de Lünerburgerheide liep burgerpersoneel rond in van die blauwe werkpakken. Oorlogsinvaliden die voor de Bundeswehr werkten. De meesten hadden of geen arm of geen been. Die hadden ze bij Stalingrad laten liggen, vandaar die naam. In dat gesprek vertelde hij mij dat hij op D-day in zo’n bunker zat achter een mitrailleur en dat hij rij voor rij die Amerikanen neerschoot. Hij had daar toen nog nachtmerries van. En vandaag sta ik op het veld waar hoogstwaarschijnlijk ook zijn slachtoffers liggen. Ik ben nog steeds blij dat ik de mazzel heb gehad niet naar een oorlog te hoeven of een ander door politici bedacht conflict. Wij na-de-oorlogse kinderen hebben het zo slecht nog niet. Inmiddels is het half zes, mooi tijdstip om terug naar de camping te gaan. In tegenstelling tot gisteren, vond ik in één keer de camping. Merkwaardig toch dat je altijd met de caravan achter je op de meest onooglijke weggetjes belandt die 8 van de 10 keer ook nog doodlopen. Zal wel een gave zijn. Je wordt wel zeer geroutineerd in het aan- en afkoppelen van de caravan, dat dan weer wel.

 

 

Dag 6 Woensdag 29 augustus 2012

Dag 5 was een luie dag, dus geen verslag. Vanochtend was het stralend weer en gisteravond hadden wij de luifel al ingepakt. Vandaag gaan we verder naar Normandië. Naar een camping in de buurt van Caen waar we al een keer hebben gestaan. Voor de honden en dus voor Anita een ideale camping omdat we midden op een groot terrein staan wat allemaal van de eigenaar is, een appelboer. Dus ’s ochtends kun je zo een wandeling maken met de honden los en er is geen autoweg in de buurt. Onderweg was er wel veel péage, 4 keer op dat kleine stukkie. 40 euro waren we wel kwijt, moet niet gekker worden. Maar binnendoor is ook niet alles, behalve dat dit veel langzamer gaat loop je ook tegen het feit aan dat de Fransman de drempel heeft ontdekt. Bijna elk zichzelf respecterend dorp heeft minimaal één 30-kmzone met minimaal twee drempels. Nou en dat maal zoveel dorpjes, dus de péage is zo gek nog niet. Toen we aankwamen begon het te betrekken en ik had net op tijd de luifel uit. Volgens de eigenaar zou het dit weekend weer mooi worden dus we blijven maar een paar dagen. Maandag gaan de Fransen weer werken en naar school dus dit weekend zal het wel weer druk worden op de Franse wegen. We zitten hier nog geen 10 km van het strand, Omaha-beach, dus ik weet al waar ze vanavond naar toe willen. Morgen meer.

 

 

Dag 4 27 augustus 2012

Vanochtend kon ik er slecht uitkomen, het was half tien toen ik aan mijn ochtendritueel begon. Even kuchelen en afblazen, dan koffie en een peuk en met je blote voeten in het natte gras. Daar wordt je wakker van. Anita had al een heel programma afgewerkt, maar om half elf zaten we in de auto richting strand. Net boven Bourgogne sur Mer een parkeerplaats gevonden met een pad naar het strand. Honden los en volgen maar. Daarna net als gisteren picknicken in de campagne en toen door naar St. Omer. Volgens Henk, onze buurman is daar een interessant museum. Ben er geweest, in de koepel. De Duitsers hadden daar in 1944 een complete ondergrondse lanceerinstallatie voor V-2 raketten aangelegd. Maar de invasie stak daar een stokje voor, gelukkig maar. Toch wel imposant als je dat hele bouwwerk ziet. Er hangt ook een levensechte V1 en een V2. Geeft wel te denken dat Werner von Braun, brein van die hele materie, nodig was in Amerika voor hun ruimtevaartprogramma. O, u was een nazi-officier? Geen probleem, meneer Braun, komt u maar fijn bij ons werken. Ja, ja die Amerikanen kunnen ons nog wat leren als het gaat over moraal en ethiek. Terug op de camping lekker patat en bitterballen en nu weer verhaaltje typen voor morgen.

 

Dag 2 en dag 3, 25 en 26 augustus 2012

Toen we gisteren weer op de camping kwamen, was de elektra weer in orde. Zo merk je hoe afhankelijk we zijn van stroom. Maar nu hebben we weer warm water in de boiler, kunnen we weer tv kijken, wordt de Ipad weer opgeladen en de telefoontjes en ook de accu van de caravan niet te vergeten. Het heeft nog behoorlijk geregend gisteravond en vannacht, maar nu schijnt de zon. Eerst maar eens met de honden naar het strand. Iets ten zuiden van Boulogne sur Mer ligt Hardelot Plage, het Aerdenhout van deze omgeving. Recht tegenover de boulevard mogen geen honden, maar links of rechts daarvan geen probleem. Er waren veel kiters, maar die liepen ons niet in de weg. Na het uitwaaien een mooie picknickplek in de heuvels gevonden en toen richting de haven van Boulogne sur Mer. Lekkere crepes genomen en langs de haven gewandeld naar de pier. Ook daar een mooi strand, maar verboden voor honden. Dat snappen wij wel, maar zij niet. Het kostte enige overreding ze weer mee te krijgen. Nog even gewinkeld in de Franse Praxis en maar weer naar de camping. Het barst hier trouwens van de Centres commercial. Ik heb er drie geteld en de kleinste is groter dan bij ons Palazzo. Zoveel mensen wonen hier toch niet, maar ik denk dat het komt dat we op de route zitten voor de boot naar Engeland. Je ziet her ook regelmatig bordjes langs de weg met “Keep right “ dus hier komen veel Engelsen. Misschien verklaart dat wel die grote hoeveelheid megastores. Zo ontdekte ik in twee van de drie Centres een Mac Donald, nog geen 5 kilometer van elkaar af.

Morgen gaan we naar St Omer. Maar dat lees je de volgende keer.

Dag 1 vrijdag 24 augustus 2012

Gisteren voor het eerst pensioen gehad. Weer een mijlpaal in mijn/ons leven. Natuurlijk viel het tegen. Het wordt een goedkope vakantie J. Op het gemak vertrokken vanochtend, om precies 10.30 reden wij weg. Onderweg alleen maar zon. Lekker op de cruisecontrole met een gangetje van 95 richting Antwerpen. Voor het eerst meegemaakt dat de ring verstopt was. Dan kost Antwerpen je een uur extra. Zit je eenmaal weer op de snelweg naar Gent dan is het weer lekker cruisen. Via Zeebrugge naar Calais en dan door naar Pernez les Boulogne. Oud kasteeltje met diverse veldjes. We staan alleen op zo’n veldje, de eigenaar komt maandag weer zei zijn moeder en zijn hond, een border, bewaakt het kasteel. Hij ligt op het bordes voor de voordeur en houdt alles in de gaten. Morgen bij McDonalds even uploaden, want de camping heeft geen internet. Dan gaan we ook de omgeving verkennen  en dat lees je dan weer de volgende keer.

Het heeft de hele nacht geregend. Het is bar en boos. Op een gegeven moment viel de stroom uit. Samen met een andere kampeerder op zoektocht, hij komt hier al jaren. Diverse stoppenkasten gevonden op plekken die je normaal alleen maar ziet in griezelfilms. Maar na resetten viel de stop er steeds weer uit. Na een aantal keer vonden we het welletjes en hebben de ijskast op gas gezet en zijn lekker gaan slapen. De volgende morgen bij daglicht zagen we de oorzaak, allerlei kabels die loshingen, want de eigenaar is bezig met het slopen van diverse aanbouwen. Toen we weggingen ging de inmiddels gealarmeerde eigenaar een elektricien zoeken want nu doet niets het meer en ook zijn ingevroren vlees komt in gevaar. Een goede motivator. Wij gaan zo meteen weer naar de camping terug, mij benieuwen of het probleem gemaakt is.

Dit wordt onze tweede vakantie anno 2012. Caravan staat klaar, auto is geladen. We nemen voor onze doen niet veel mee. Reden voor Anita om te bedenken dat we dan de vouwfiets wel mee kunnen nemen. Altijd handig. Ik moet nog zien wat er gefietst wordt. Als je dit blog blijft volgen zul je het weten. Morgen richting Belgische kust, misschien wel tot Frankrijk. Je leest het wel.