Dag 20 donderdag 13 september 2012

Gisteravond na een heerlijke avondmaaltijd met een aantal gasten en honden nog een avondwandeling gemaakt. Max kan rennen maar Joep is sneller, wat een ongeleid projectiel is dat. Vandaag nog even nagenieten van de rust in Frankrijk en morgen weer naar huis. Normaal rijden we op zondag altijd via Brussel en Antwerpen, maar nu op vrijdag gaan we eens het via Luik proberen en dan via de A67 omhoog.  

Dag 19 woensdag 12 september 2012

Voor het eerst deze vakantie de kachel aangestoken. Buiten regent het behoorlijk, zo’n 11 graden. Je kunt wel merken dat we weer in de buurt van thuis komen. We kijken het vandaag nog even aan en beslissen dan of we morgen of overmorgen naar huis gaan. Vanavond lekker eten bij Beatrice. Wellicht eten er ook andere gasten mee. Bijna elke gast heeft hier een hond bij zich, dus als de ene hond de andere ziet of hoort dan wordt het hier gezellig.   

Dag 18 dinsdag 11 september 2012

Gisteren naar de Loire, zwemmen voor de honden en daarna sightseeing in Gien. Daarna weer naar de camping, waar het heerlijk stonk naar kalkoenenmest. Ze blijken daarachter drie enorme schuren te hebben van zo’n 50 meter breed en 200 meter lang vol met die beesten. ’t Blijkt nu net de tijd te zijn dat dit spul op het land gegooid wordt. De camping ligt wel vlakbij de snelweg dus een ideale tussenstop op heen- of terugreis, maar om daar nou een weekje te blijven, daar is het me nou net effe te groot voor. Vandaag zaten we al snel op de péage en bleven dat ook de volgende 300 km. Dat was te merken aan de kassa, 42 euro waren we kwijt. Maar de rit was uiterst relaxed en de wegen waren niet druk. Het weerzien met Beatrice en Roland was hartelijk en het weerzien met Joep, hun hond was onstuimig. We zijn van plan om hier te blijven tot vrijdag en dan in één keer naar huis. Toen we aankwamen begon het te regenen en ik heb nu voor de tweede keer mijn fleece weer aan en mijn regenjack gebruikt. Alles went.    

Dag 16 Zondag 9 september 2012

Vroeg uit de veren, want vandaag gaan we verder. René en Lieke gedag gezegd en betaald en weg waren we. Eerst naar de super in Vergt voor een broodje en dan binnendoor naar Perigiueux. Daarna over mooie routes national naar Gien. Onderweg wees de thermometer 33 graden aan. De camping ligt net schuin boven Gien in het plaatsje Arrabloy. Het is een oude SVR-camping, hij heeft nummer 10 dus hij zit er al jaren bij. 100 plaatsen, maar die vind je niet terug. Het zijn allemaal veldjes met gemiddeld zo’n 10 plekken per veld. Om half zes is het hier borrelen bij de schuur. Er staan zo’n 100 van die witte plastic campingstoelen en om half zes waren ze allemaal bezet. Van die grijze duiven zoals wij, allemaal slap lullen, allemaal wat drinken, misschien doen we morgen mee, maar het is wel een beetje massaal. Of we woensdag ook meegingen, met de bus naar Parijs. Nou nee, dan gaan we weer verder, maar ook als we geen plannen hadden vraag ik me af of ik het wel leuk vind met al die mensen in zo’n bus. Morgen maar eens Gien bekijken, we zagen op de heenweg al een mooie rivieroever voor de honden dus daar beginnen we morgen maar mee.

Dag 15 zaterdag 8 september 2012

Heerlijk lui dagje op de camping. Tot 10.00 uur is het nog behaaglijk, daarna brandt de zon je weg en is het schuilen geblazen of onder de bomen of in het water. Gelukkig is er een heerlijk briesje waardoor het uit te houden blijft. We hebben besloten om morgen noordwaarts te gaan, zodat we de terugreis ook easy-going kunnen doen. Morgen is ons reisdoel een SVR-camping tussen Tours en Auxerre, zo’n 450 km hiervandaan.

Dag 14 Vrijdag 7 september 2012

Gisteren naar Perigueux geweest. Gezellig stadje met in het oude gedeelte heel veel terrasjes. Er wordt hier ’s middags flink buiten de deur gegeten. Rest van de  dag de gebruikelijke dingen, uitpuffen, zwemmen, lekker eten, enz. Vandaag naar het klooster van Cadouin geweest. Dankzij een koptelefoon met een Nederlandse stem komt de geschiedenis van zo’n klooster tot leven. Ook in dit plaatsje weer veel gezellige terrasjes. Maar wij kozen voor een lekker plekje aan de rivier. Daar waar de Vézére uitstroomt in de Dordogne was een geschikte camperplek waar de honden het water in konden. Anita heeft zelfs gezwommen in deze rivier. Mij niet gezien. Heb verder niet veel inspiratie dus laten de foto’s maar spreken.

Dag 12 woensdag 5 september 2012

Geen wolkje aan de lucht, met blote voeten het gras op wat al weer warm was en droog, gortdroog. Toen Max terug kwam van de eerste ronde, zat ie onder de klitten. Van die kleine ronde bolletjes, het leek wel een rijst- met krentenhond. Zo kon hij natuurlijk niet mee naar Bergerac, dus Anita zat ’s ochtends om 9.00 uur de honden al te borstelen terwijl ik nog bezig was wakker te worden. Maar even later waren we dan op weg naar Bergerac, naar de markt en de oude stad. Verse groente en fruit gekocht en nog even rondgeslenterd op de markt. Sarah vindt dat niet fijn. Ze houdt niet van knallen en alles wat daarop lijkt. Nou wil het geval dat al die kooplui een stalen geldkistje hebben met een stalen deksel en aangezien er veel verhandeld wordt, je raadt het al, is het gekletter van dichtslaande deksels niet van de lucht. En inderdaad, als je er op gaat letten: er is er niet één die dat zachtjes doet, het lijkt wel alsof ze het erom doen. Maar na een goed opvanggesprek was Sarah weer bereid om verder te gaan en hebben we de oude binnenstad nog een keer bekeken. Daarna nog even naar een gloednieuwe super U voor de rest van de boodschappen en terug naar de camping voor een heerlijke lunch in de open lucht. Gelukkig waait het voortdurend want anders was het mij te heet geweest. 28 graden vandaag. Morgen misschien richting Perigieux, maar dat lezen jullie morgen wel.

Dag 11 dinsdag 4 september 2012

Vannacht twee keer een lammetje gehoord. De kudde zwerft ook ’s nachts rondom de caravan. Voor mijn doen er vlot uit en naar de bakker gereden. Alleen al het feit dat als je de winkel binnenloopt, de warmte van de oven die nog staat af te koelen je tegemoet komt, is voor mij al een reden om hier mijn brood te halen. En dan die heerlijke lucht van versgebakken brood, zalig. En als we dan zitten te kauwen dan zijn we het er snel over eens; deze bakker houdt van een stevige korst. Allemachtig, als je niet uitkijkt mol je heel je tandvlees. Soppen dan maar, ja twee van die grijskoppen, 60 en 55, soppen tegenwoordig hun brood. Beeld wordt zo wel steeds completer :-). Het wordt vandaag een autoloze dag, daar hebben onze honden recht op. Na twee dagen bijna 1000km voorbeeldig in hun mandje te hebben gelegen hebben zij dit wel verdiend. Dus om 11.00 uur heb ik (de elektrische pomp)het luchtbed opgepompt en ging Anita met de honden zwemmen in het meer. Hoewel het al bijna 28 graden is heb ik daar nog geen zin in. Ik ga de hordeur wel maken. Je kent ze wel, die handige klemmen die een caravandeur vast moeten houden, de ene heeft een gleuf, de andere een uitstulping. Dat moet mooi klem zitten als het in elkaar zit, maar de praktijk is anders. Na een windvlaag vloog de deur dicht en nog net niet uit zijn hengsels. Maar de klep van onze hordeur, die lag er wel uit. Als je er hem ordentelijk wil in zetten dan moet je de hele hordeur die met heel veel kleine popnagels vastzit, compleet demonteren. Dan maar met gepast geweld. En daarna maar een ouderwets haakje gemaakt, sommige dingen uit grootmoeders tijd moet je gewoon blijven toepassen. Na de lunch ging Anita weer zwemmen en ik ben een stukje gaan fietsen. Met de nadruk op stukje. We hebben de vouwfiets van Anita mee. En aangezien uitkomt wat ik al had voorspeld, we gebruiken dat ding toch niet, heb ik mij maar opgeofferd om Anita gelijk te geven. Al met al zijn we er weer behoorlijk druk mee. Morgen maar eens op pad maar dat lezen jullie de volgende keer.

Dag 10 maandag 3 september 2012

Gisteren een mooie rit gemaakt naar een boerencamping in Verneuil sur Indre. Leuke camping en de omgeving was ook niet verkeerd. Daar komen we zeker nog eens terug. Vandaag de resterende 450 km gereden en we merkten het al bij het wakker worden, het is hier aanmerkelijk warmer. Dat scheelt letterlijk een fleece. Ook de korte broek wordt weer van stal gehaald. Gelijk in het dorp was een warme bakker en kon ik auto en caravan royaal kwijt; kortom mijn dag begon goed. Vandaag geen péage in tegenstelling tot gisteren, maar de weg was er niet minder om. Wat dit onderwerp betreft wordt het toch echt tijd dat Europa één systeem afspreekt, want dit is zo onrechtvaardig als het maar kan. Maar het is mooi weer en we zijn inmiddels in la Brugère. Alle campinggasten zijn hier weg, we zijn de enige. Vanochtend vertrok Leen en zijn vrouw richting Spanje. Het is maar goed dat het niet wist, want anders was ie gebleven. Vandaag geen foto´s, maar ik zet er nog wel een paar bij van de vorige blog en die daarvoor want dat uploaden bij McDonalds was een drama. Ik zit nu op een camping met internet dus de blog zal weer regelmatig gevuld worden.

Dag 7 Donderdag 30 augustus 2012

Ik werd om 9.00 uur wakker. 10 uur onafgebroken geslapen, dat gebeurt me thuis niet. Lekker douchje, geen knop die je moet indrukken en lekker veel regelbaar water. Om 11.00 uur richting Bayeux. Daar wat rondgekeken. Veel restaurants en bistrootjes, weinig gewone winkels. Uiteindelijk bij de Aldi voorverpakt brood gehaald; niet te vreten die rotzooi. Dus na een zwempartijtje voor de honden in zee zaten we op een mooi plekje met uitzicht op Ohama-beach toostjes te kauwen. Waren we ook nog de boter vergeten, mijn dag kon niet meer stuk. Daarna nog naar het Amerikaanse ereveld geweest. Anita ging met de honden naar beneden naar het strand en ik het veld op. Raar idee dat ik ooit in gesprek kwam met wat wij een Stalingradpeuk noemde toen ik in dienst in Hohne lag. Wij waren toentertijd NATO-peuken en op die schietbanen op de Lünerburgerheide liep burgerpersoneel rond in van die blauwe werkpakken. Oorlogsinvaliden die voor de Bundeswehr werkten. De meesten hadden of geen arm of geen been. Die hadden ze bij Stalingrad laten liggen, vandaar die naam. In dat gesprek vertelde hij mij dat hij op D-day in zo’n bunker zat achter een mitrailleur en dat hij rij voor rij die Amerikanen neerschoot. Hij had daar toen nog nachtmerries van. En vandaag sta ik op het veld waar hoogstwaarschijnlijk ook zijn slachtoffers liggen. Ik ben nog steeds blij dat ik de mazzel heb gehad niet naar een oorlog te hoeven of een ander door politici bedacht conflict. Wij na-de-oorlogse kinderen hebben het zo slecht nog niet. Inmiddels is het half zes, mooi tijdstip om terug naar de camping te gaan. In tegenstelling tot gisteren, vond ik in één keer de camping. Merkwaardig toch dat je altijd met de caravan achter je op de meest onooglijke weggetjes belandt die 8 van de 10 keer ook nog doodlopen. Zal wel een gave zijn. Je wordt wel zeer geroutineerd in het aan- en afkoppelen van de caravan, dat dan weer wel.

 

 

Dag 6 Woensdag 29 augustus 2012

Dag 5 was een luie dag, dus geen verslag. Vanochtend was het stralend weer en gisteravond hadden wij de luifel al ingepakt. Vandaag gaan we verder naar Normandië. Naar een camping in de buurt van Caen waar we al een keer hebben gestaan. Voor de honden en dus voor Anita een ideale camping omdat we midden op een groot terrein staan wat allemaal van de eigenaar is, een appelboer. Dus ’s ochtends kun je zo een wandeling maken met de honden los en er is geen autoweg in de buurt. Onderweg was er wel veel péage, 4 keer op dat kleine stukkie. 40 euro waren we wel kwijt, moet niet gekker worden. Maar binnendoor is ook niet alles, behalve dat dit veel langzamer gaat loop je ook tegen het feit aan dat de Fransman de drempel heeft ontdekt. Bijna elk zichzelf respecterend dorp heeft minimaal één 30-kmzone met minimaal twee drempels. Nou en dat maal zoveel dorpjes, dus de péage is zo gek nog niet. Toen we aankwamen begon het te betrekken en ik had net op tijd de luifel uit. Volgens de eigenaar zou het dit weekend weer mooi worden dus we blijven maar een paar dagen. Maandag gaan de Fransen weer werken en naar school dus dit weekend zal het wel weer druk worden op de Franse wegen. We zitten hier nog geen 10 km van het strand, Omaha-beach, dus ik weet al waar ze vanavond naar toe willen. Morgen meer.

 

 

Dag 4 27 augustus 2012

Vanochtend kon ik er slecht uitkomen, het was half tien toen ik aan mijn ochtendritueel begon. Even kuchelen en afblazen, dan koffie en een peuk en met je blote voeten in het natte gras. Daar wordt je wakker van. Anita had al een heel programma afgewerkt, maar om half elf zaten we in de auto richting strand. Net boven Bourgogne sur Mer een parkeerplaats gevonden met een pad naar het strand. Honden los en volgen maar. Daarna net als gisteren picknicken in de campagne en toen door naar St. Omer. Volgens Henk, onze buurman is daar een interessant museum. Ben er geweest, in de koepel. De Duitsers hadden daar in 1944 een complete ondergrondse lanceerinstallatie voor V-2 raketten aangelegd. Maar de invasie stak daar een stokje voor, gelukkig maar. Toch wel imposant als je dat hele bouwwerk ziet. Er hangt ook een levensechte V1 en een V2. Geeft wel te denken dat Werner von Braun, brein van die hele materie, nodig was in Amerika voor hun ruimtevaartprogramma. O, u was een nazi-officier? Geen probleem, meneer Braun, komt u maar fijn bij ons werken. Ja, ja die Amerikanen kunnen ons nog wat leren als het gaat over moraal en ethiek. Terug op de camping lekker patat en bitterballen en nu weer verhaaltje typen voor morgen.

 

Dag 2 en dag 3, 25 en 26 augustus 2012

Toen we gisteren weer op de camping kwamen, was de elektra weer in orde. Zo merk je hoe afhankelijk we zijn van stroom. Maar nu hebben we weer warm water in de boiler, kunnen we weer tv kijken, wordt de Ipad weer opgeladen en de telefoontjes en ook de accu van de caravan niet te vergeten. Het heeft nog behoorlijk geregend gisteravond en vannacht, maar nu schijnt de zon. Eerst maar eens met de honden naar het strand. Iets ten zuiden van Boulogne sur Mer ligt Hardelot Plage, het Aerdenhout van deze omgeving. Recht tegenover de boulevard mogen geen honden, maar links of rechts daarvan geen probleem. Er waren veel kiters, maar die liepen ons niet in de weg. Na het uitwaaien een mooie picknickplek in de heuvels gevonden en toen richting de haven van Boulogne sur Mer. Lekkere crepes genomen en langs de haven gewandeld naar de pier. Ook daar een mooi strand, maar verboden voor honden. Dat snappen wij wel, maar zij niet. Het kostte enige overreding ze weer mee te krijgen. Nog even gewinkeld in de Franse Praxis en maar weer naar de camping. Het barst hier trouwens van de Centres commercial. Ik heb er drie geteld en de kleinste is groter dan bij ons Palazzo. Zoveel mensen wonen hier toch niet, maar ik denk dat het komt dat we op de route zitten voor de boot naar Engeland. Je ziet her ook regelmatig bordjes langs de weg met “Keep right “ dus hier komen veel Engelsen. Misschien verklaart dat wel die grote hoeveelheid megastores. Zo ontdekte ik in twee van de drie Centres een Mac Donald, nog geen 5 kilometer van elkaar af.

Morgen gaan we naar St Omer. Maar dat lees je de volgende keer.